Kontynuacja korzystania z asystencji po 65 r.ż.

W ustawie wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 3 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Osobie, o której mowa w ust. 3 pkt 1, która nabyła prawo do asystencji osobistej przed ukończeniem 65. roku życia, prawo do asystencji osobistej przysługuje również po ukończeniu 65. roku życia. Miesięczny wymiar godzinowy asystencji osobistej określony w decyzji wydanej tej osobie po ukończeniu 65. roku życia nie może przekroczyć miesięcznego wymiaru godzinowego asystencji osobistej określonego w decyzji obowiązującej w dniu ukończenia 65. roku życia.”;

2) w art. 124 w ust. 2 skreśla się pkt 4.

Poprawka umożliwia kontynuację asystencji po ukończeniu 65 lat, z górnym limitem miesięcznej liczby godzin przyznanych na dzień 65. urodzin.

Takie rozwiązanie jest stosowane we wszystkich innych krajach UE realizujących systemową asystencję. Skreślenie art. 124 ust. 2 pkt 4 ma charakter konsekwencyjny, ponieważ po wprowadzeniu możliwości kontynuacji asystencji po ukończeniu 65. roku życia ocena zasadności takiego rozwiązania w ramach przeglądu ustawy staje się bezprzedmiotowa.

Poprawka:

1. Chroni osoby, które uzyskały asystencję przed ukończeniem 65 lat, przed utratą wsparcia po wygaśnięciu decyzji. Pozwala zachować pomoc potrzebną do codziennego życia i aktywności zawodowej.

2. Zachowuje górny limit godzin przyznanych na dzień 65. urodzin. Kontynuacja wsparcia nie oznacza podwyższania tego pułapu w kolejnych decyzjach.

3. Konkretny wymiar asystencji nadal ustala się indywidualnie, odpowiednio do potrzeb użytkownika. Zapewnia to ciągłość uprawnienia z zachowaniem oceny zakresu potrzebnego wsparcia.

4. Koszt: według szacunku strony społecznej ok. 1,5-2 % dodatkowych wydatków rocznie, jednakże dopiero od ok. 2033 roku (maksymalna długość decyzji wynosi 5 lat, a pierwsze decyzje będą obowiązywać od kwietnia 2028 r.). Ograniczenie kontynuacji do osób już korzystających z asystencji i do ich indywidualnego limitu godzin wyznacza racjonalny zakres dodatkowego finansowania.